وادی جنون خیز پرخون

وادی جنون خیز پرخون
کربلا بود شهر مجنون
لیلی دو دنیا حسینه
پس بخوان نوایی تو محزون
[حسین‌جان ؛ حسین‌جان
حسین‌جان ؛ حسین‌جان]

گاهی شبا با این بی نوا
از رو تمثال قدری حرف بزن
روضه رو از من نگیر آقا
من گناه دارم من رو پس نزن

صنما دلبرم صنما
بنما رخ دگر بنما
منو بشناس من فدای تو ام
منما کلب تو من آقا