قد هزار تا آسمون

مولا رضا جان...

قدِ هزار تا آسمون کبوتراتو دوست دارم
وقتی میام به مشهدت، سوغاتی گندم میارم

با خاکِ کفشداریِ تو آقا چشامو سو میدم
با گفتن رضا رضا به خودم آبرو میدم

مولا رضا جان...

دنیا بدون تو رضا از خونمون کوچیک‌تره
وا نمی‌شه دلم آقا با صد هزار تا پنجره

امید دارم اگه بیام، دوباره پاکم بکنی
تو صحن اسماعیل طلا یه گوشه خاکم بکنی

مولا رضا جان...