دل در دام مجتبی

(دل در دام مجتبی
مست از جام مجتبیٰ) ۲
(می‌مونه اِلَی الابد
جاوید نام مجتبیٰ) ۲

اول آقازاده‌ست، چقدَر فوقُ‌العاده‌ست
از بس که کریمه، می‌گیره از گدا دست
از منظر ما این قانون عشقه
واژه‌ی کرم با حسن هم‌خانواده‌‌ست

دلربایی، با صفایی
قبله مولا و تو هم قبله‌نمایی
هر کی اومد، سر سفره‌ت
شد برا خودش یه پا حاتم طایی

یا حسن جان، یا حسن جان ...

دل از آن مجتبیٰ
هم‌پیمان مجتبیٰ
مثل مرتضیٰ علی
جاویدانه مجتبیٰ

حسن، حسن، حسن ...

بعضی از عشقا همه‌ی کیف عشقه
عشق تو حسن جان، از همین طیف عشقه
من عشقم و خرج به‌ جز تو نکردم
اگه خرج کسی شه، به خدا حیف عشقه

تو امامی، با مرامی
آب و نون گرفته از تو مرد شامی
اگه آقا بپذیری
با منم سفره بچینی، شَم جزامی

یا حسن جان، یا حسن جان ...