فدای مهربون ارباب

به جز امام حسین خیری نداشته زندگی واسم
رهام نمی‌کنه آخه، من این آقا رو می‌شناسم

من این آقا رو می‌شناسم، خریده آبروها رو
به زیر دست‌وپا رفته بگیره دستای ما رو

حواسش به همه هست و هوای همه رو داره
غم نداره دیگه اون که حسین فاطمه رو داره

(فدای مهربون ارباب، ارباب، ارباب
می‌مونه واسه‌امون ارباب، ارباب، ارباب
(رفیق گریه‌امون ارباب، ارباب، ارباب)۲)۲

حسین جانم، حسین جانم جانم جانم...

من هر کجا کم آوردم به تو گریه فقط کردم
به هر کی جز تو دلبستم نفهمیدم، غلط کردم

نفهمیدم، غلط کردم ولی حالا پشیمونم
بدون آدما شاید، بدون تو نمی‌تونم

من از اشک خدا می‌خوام که پای روضه‌ها بریزم
تو دنیا دیگه به هیشکی غیر تو نمیگم عزیزم

فدای نازنین یارم، یارم، یارم
به تو خورده گره کارم، کارم، کارم
به مولا که دوستت دارم، دارم، دارم‌...

***
دلِ من گرفته کاش یکم بارون بباره
که بارون فقط اسم تو رو یادم میاره

حسین‌جان چقدر اسمِ قشنگت گریه داره‌...

***
قبل از ورود شمر به گودال قتلگاه
کار حسین را علی‌اکبر تمام کرد