باز داره سر میندازه

باز داره سر می‌ندازه، حیرت‌آور می‌ندازه
همه رو داره یادِ روز محشر می‌ندازه
یه نگاه معنادار تا به لشکر می‌ندازه
یه‌نفر برمی‌گرده، یکی سپر می‌ندازه

با قدماش لرزه بر تن خیبر می‌ندازه
می‌کَنه از جا در رو، اون‌طرف‌تر می‌ندازه

مِیمَنه، مِیسره، مِیسره، مِیمَنه
یک‌تنه یک‌سره، یک‌سره یک‌تنه
پیش چشم همه داره سر می‌زنه
پاره می‌شه زره، خُوده که می‌شکنه

به زیر دست و پاش مَرهَب جون می‌کَنه
این جمله تا ابد تُو گوش دشمنه

حیدر، حیدر ...

رُو زمین سر می‌ریزه، قلب لشکر می‌ریزه
ذوالفقار بالا می‌ره، تیغ و سپر می‌ریزه
اُبُهَّت دشمن رو با یک‌‌تَشَر می‌ریزه
از دوسر شمشیرش چقدر هنر می‌ریزه

قلعه‌ی خیبر با یک‌اَخم حیدر می‌ریزه
عرق از سر تا پای اون دونفر می‌ریزه

می‌ره سمت یمین، می‌ره سمت یسار
لشکر می‌ره عقب، لشکر می‌ره کنار
حیدر پا در رکاب، دشمن پا به‌ فرار
می‌لرزه عالَم از هوهوی ذوالفقار

شیر پروردگار، برگشته از شکار
می‌خونه با رجز، می‌گه با افتخار

حیدر، حیدر ...